//////

Dieta nastolatka

Dieta nastolatka jest bardzo różna. Czasami jest to dieta związana z jakąś dręczącą chorobą nastolatka. Jest to wówczas bardzo przykre dla niego, aczkolwiek musi tak być, bo w innym przypadku nie wyleczy się z tej choroby, a nawet może sobie te chorobę pogorszyć. Czasami także nastolatek musi przebywać na diecie ponieważ w dzieciństwie jego rodzice nie zważali na to co je i boryka się on z wielką nadwagą, którą niestety należy leczyć. Być może z tej nadwagi w końcu wyjdzie, aczkolwiek będzie to bardzo długa i trudna droga. Większość jednak nastolatków, a głównie nastolatek przebywa na diecie z własnego widzimisię, bo uważają że są za grube, czy też dostrzegają jakieś inne niedoskonałości w swoim ciele. Nie można takich osób negować ani też wyśmiewać się z nich. To jest wówczas ich wybór i trzeba się z tym wyborem pogodzić, aczkolwiek należy takich osób także pilnować by ta dieta za daleko nie doszła. By nie okazało się, ze dieta stała się dla takich osób nałogiem bardzo trudnym do zwalczenia.

Problemy z odżywianiem

Zaburzenia odżywiania mają skutki zarówno dla naszego zdrowia fizycznego, jak i psychicznego. Po pierwsze zaczynamy chudnąć, w zależności od wagi wyjściowej w pierwszym momencie możemy wyglądać lepiej, atrakcyjniej,a le z czasem zostanie z nas tylko skóra i kości, wraz z czasem, w którym nie jemy zmienia się nasza osobowość, stajemy się coraz bardziej drażliwi i niemili dla innych. Głównym objawem zaburzeń odżywiania jest zbyt niska waga, która prowadzi do powolnego wyniszczania się organizmu, a następnie coraz większe przykładanie wagi do faktu jedzenia, próba kontrolowania swojego życia poprzez niejedzenie. Najbardziej znane zaburzenia odżywiania to bulimia i anoreksja, pomimo że mówi się o nich dużo i często, przez co wiemy naprawdę o nich dużo, to i tak przybywa stale nowych chorych. Bagatelizujemy skutki, które im towarzyszą, uważamy, że to nas nie dotyczy, że my będziemy się kontrolować i nic złego się nam nie stanie. Jednak ta choroba bardzo szybko wymyka się nam spod kontroli, coraz głębiej w nią wchodzimy, staje się ona nieodłączną częścią naszego życia. Zależy nam na szybkim efekcie, więc skoro zależy nam na szybkim spadku wagi, to odchudzamy się w drastyczny sposób, po prostu przestajemy całkowicie jeść, a potem tak bardzo jesteśmy odzwyczajeni pod przyjmowania posiłków, że każda próba przyjęcia jakiegoś posiłku kończy się wymiotami. Trzeba wiedzieć, że zaburzenia odżywiania to nałóg, tak się do niego przyzwyczajamy, że nie umiemy się od niego odzwyczaić, nie potrafimy sobie nawet wyobrazić, iż moglibyśmy znowu normalnie żyć, gdyż uważamy, że to co robimy teraz jest normalne, a pozostali ludzie robią sobie krzywdę, jedząc tak dużo i często.

Bulimia problemy

Ta choroba sieje bardzo duże spustoszenie w naszym organizmie, stale uszkadza nasz układ pokarmowy, niszczy szkliwo naszych zębów, dlatego osoby chore bardzo unikają wizyt u dentysty, wiedzą, że może się on domyślić, co one robią. Bardzo często właśnie w taki sposób choroba wychodzi na jaw, jak także coś co powinno zwrócić naszą szczególną uwagę to to, że jedzenie lodówki bardzo szybko znika, zwłaszcza wtedy kiedy nie ma nikogo w domu, a przebywa w nim jedna osoba, która ostatnio bardzo szybko straciła na wadze. Tą chorobę leczy się przede wszystkim przez psychoterapię, osoba chora musi zrozumieć, że to co robi jest złe, że jej szkodzi, poznać przyczynę takiego zachowania i zrobić wszystko by to nie stało się powodem kolejnych prowokowanych wymiotów, musi siebie zaakceptować, przybrać na wadzę. Bardzo często jest tak, że bulimiczki kiedy zachodzą w ciąże zaczynają normalnie jeść i nie prowokują wymiotów, jednak już po kilku miesiącach od urodzenia, znowu wracają do swojego nałogu.

OSPA

Ospa charakteryzuje się czerwoną wysypką i wysoką gorączką, zazwyczaj chorujemy na nią w dzieciństwie, wtedy przebiega ona łagodnie, z wiekiem coraz gorzej ją przechodzimy, jak także możliwe są powikłania. Choroba przenosi się drogą kropelkową,wnika głównie przez nasze drogi oddechowe. Oprócz wysypki  i gorączki, towarzyszy jej również ból głowy i ogólne złe samopoczucie, osłabienie organizmu oraz senność. Chory w tym czasie powinien leżeć w łóżku, nie wychodzić z domu pod żadnym pozorem i kontaktować się z jak najmniejszą liczbą osób. Nie możemy drapać wysypki, bo blizny tym spowodowane zostaną nam na zawsze, dlatego musimy sami o tym pamiętać,jak także powinien ktoś nas dodatkowo pilnować, abyśmy tego nie robili. Wysypka występuje przede wszystkim na plecach, twarzy i głowie, jak także błonie śluzowej. Ospę musi jednak rozpoznać lekarz, gdyż może zostać ona pomylona ze zwykłą wysypką lub odrą czy różyczką. Zazwyczaj ospa szybko przenosi się w dużych skupiskach dzieci np. w przedszkolach, więc jeśli zachoruje jedno dziecko, to po krótkim następne i tak dalej, gdyż ta choroba bardzo łatwo i szybko się przenosi na inne osoby. Nie musimy się jej bać, bo jest ona wyleczalna, a dzieci w wieku szkolnym przechodzą ją bardzo łagodnie, lepiej by zrobiły one to w tym czasie, niż wtedy gdy będą już starsze. Dlatego jeśli istnieje tak możliwość to należy spróbować zakazić świadomie nasze dziecko.

ANOREKSJA

Anoreksja dotyczyć każdego nie tylko osób w młodym wieku i dziewcząt, w życiu każdego człowieka może przyjść moment, w którym zacznie chorować właśnie na anoreksję. Przyczyną anoreksji jest przede wszystkim presja otoczenia, na to by być szczupłym. Czasami wystarczy jedna krytyczna uwaga aby ktoś zaczął się odchudzać. Jednak aby zrzucić kilka kilo trzeba poczekać na efekty i włożyć w to dużo pracy, zarówno zmienić dietę, jak i zacząć ćwiczyć, dlatego niektóre osoby dochodzą do wniosku, że najszybciej osiągną zamierzony efekt, jak w ogóle przestaną jeść,zaczynają się głodzić, przyjmują tylko płyny. Chory z czasem na każdą próbę posiłku reaguje wymiotami, dochodzi do sytuacji, że jego organizm nie potrafi nic zjeść, wtedy zaczyna dochodzić do wychudzenia, a nawet całkowitego wyniszczenia organizmu. Całkowicie nieleczona anoreksja zabija ponad dwadzieścia procent osób, które na nią zachorowały. Chora osoba ma zniekształcony wizerunek swojego ciała, nawet jeśli pozostały jej tylko skóra i kości to ona dalej jest zdania, że waży zbyt dużo i powinna dalej się odchudzać.

Leczenie depresji endogennej

Ten typ depresji leczony jest przede wszystkim w sposób farmakologiczny, a więc pacjentowi podawane są leki przeciwdepresyjne,niekiedy dochodzi do sytuacji kiedy pacjent musi przebywać w szpitalu, a czasem wystarczy stałe systematyczne przyjmowanie leków, wszystko zależy od tego, na ile depresja się nasili u pacjenta. Na pewno nie może być on sam, powinna być przy nim osoba, która będzie sprawdzać, czy on nie zapomniał przyjąć leków. Depresje endogenną można wyleczyć całkowicie, a u niektórych pacjentów stale ona powraca, okres w którym występuje w nasilonym stopniu to kilka miesięcy. Po tym czasie u chorego następuje remisja,w czasie której nie ma żadnych objawów, ale i tak powinien przyjmować leki przeciwdepresyjne, gdyż nie ma pewności, że choroba nie wróci. Nerwica endogenna nie może być leczona psychoterapią, gdyż z chorym jest bardzo słaby kontakt, nie współpracowałby on z psychoterapeutą. Taka psychoterapia pomimo tego, że psychoterapeuta ma szczere chęci, bardzo chce pomóc choremu, to nie będzie to możliwe, chory jest w zbyt złym stanie aby mógł się skupić na tym, co mówi do niego psychoterapeuta. Trzeba dać mu czas, aby leki zadziałały, a wtedy będzie możliwy z nim kontakt.